Arabiere in Profesie

1. Voortdurende Konflik Tot die Tweede Koms

Die Arabiese nasies sal in konflik met Israel wees tot die Tweede Koms van Christus. Dit is nie 'n moderne politieke ontwikkeling nie, maar 'n profetiese werklikheid wat in die Skrif van die begin af geopenbaar is.

2. Die Wortel van die Konflik: Genesis 12

Die wortel van die Arabies-Israeliese konflik word gevind in Genesis 12, waar ons die begin sien van beide volke deur Abraham:

• Israel se oorsprong: Deur Abraham, Isak, en Jakob (Genesis 12:1-3)
• Arabiese oorsprong: Deur Ismael (seun van Abraham en Hagar) en Esau (seun van Isak, broer van Jakob) (Genesis 12:8-20)

3. Abraham se Gebrek aan Geloof: Die Egiptiese Ompad

Tydens 'n hongersnood het Abraham gekies om na Egipte te gaan eerder as om in die Beloofde Land te bly en op God se voorsiening te vertrou. Dit was 'n gebrek aan geloof van sy kant. Farao het Sarai in sy harem geneem en die bruidsprys aan Abraham betaal, wat voorgegee het om haar broer te wees. Ingesluit in die bruidsprys was 'n Egiptiese slavin genaamd Hagar, wat die moeder van Ismael sou word—die vader van baie Arabiese volke.

4. Hagar en Ismael: Nog 'n Terugslag van Geloof

Omdat Sarai onvrugbaar was, het sy aan Abraham voorgestel dat hy kinders by Hagar kry (Genesis 16). Dit was in ooreenstemming met die wette van daardie tyd waar, as 'n vrou nie kinders kon voortbring nie, dit haar verantwoordelikheid was om 'n dienares te verskaf sodat die lyn kon voortgaan. Weereens het ons 'n terugslag van geloof—Abraham en Sara wat probeer om God se belofte deur menslike middele te vervul eerder as om op God te wag.

5. Hagar se Vlug en die Engeliese Ontmoeting

In daardie dae is onvrugbare vroue verag, en Hagar het openlik teen Sarai gespog oor die geboorte van Ismael. Sarai het gereageer en Hagar laat vlug in 'n swanger toestand van Abraham af. In haar vlug het sy 'n ontmoeting met die Engel van die Here gehad, wat 'n reeks profesieë gegee het rakende die toekoms van haar seun.

6. Die Profesieë Rakende Ismael

a) "Hy sal wees soos 'n wilde esel van 'n man"

Dit is nie so neerhalend 'n stelling as wat dit vandag sou wees nie, aangesien in die antieke wêreld baie troppe wilde esels vrylik rondgeswerf het. Die profesie beteken daarom dat die nasate van Ismael nomadies sou wees—rondtrekkende volke, nie in een plek gevestig nie.

b) "Sy hand sal teen elke man wees"

Die kenmerk van Ismael is dié van aggressie. Hy en sy nasate sal aanval diegene met wie hulle in kontak kom. Dit is histories oor millennia geverifieer.

c) "Elke man se hand sal teen hom wees"

Sy aggressie sal vergelding op homself bring. Die aggressie van Ismael se nasate lok teen-aggressie uit. Hierdie siklus van geweld duur voort tot vandag toe.

d) "Hy sal teenoor sy broer woon"

Dit is 'n Hebreeuse idioom wat aandui dat die Arabiere in 'n toestand van vyandigheid langs sy broer (die nasate van Isak) sal woon. Hulle sal bure wees, maar vyandige bure—'n werklikheid wat die Midde-Ooste regdeur die geskiedenis gekenmerk het.

7. Isak se Geboorte en Ismael se Verdryving

Intussen het God Sara se skoot geopen, en Isak is gebore. In Genesis 21 het ons die speenparty van Isak, wat tussen die ouderdomme van drie en vyf sou plaasgevind het. By hierdie viering vind ons Ismael wat sy halfbroer Isak bespot. As gevolg van hierdie bespotting is Hagar en Ismael op God se bevel uit Abraham se teenwoordigheid verdryf, en hul rondswerwerye het begin. Ismael het uiteindelik met 'n Egiptenaar getrou, wat die Arabiese volke se verband met Egipte verder versterk het.

8. Esau: Die Ander Vader van die Arabiere

Die ander vader van die Arabiere is Isak se seun Esau, tweelingbroer van Jakob (Genesis 25). Esau is eerste gebore en het daarom die eersgeboortereg gehad, wat hom die koningskap, priesterskap, en die dubbele deel van die erfenis gegee het.

9. Esau Verag Sy Eersgeboortereg

Isak se familie het ryk geword, en daarom was Esau se honger nie 'n lewensbedreigende situasie nie. Tog het hy sy eersgeboortereg verag en was bereid om dit vir 'n enkele bak sop te verkoop. Dit openbaar Esau se karakter: hy het onmiddellike fisiese bevrediging bo geestelike seën en langtermyn-erfenis gestel.

10. Die Patriargale Seën en Esau se Haat

Die patriargale seën is vir die persoon wat die eersgeboortereg hou; dus was Jakob geregtig op die seën. Die sonde was in die misleiding deur Jakob en sy moeder. In Genesis 27:41 word gesê dat Esau Jakob gehaat het as gevolg van die patriargale seën en sy moord beplan het. Dit toon weereens die antagonisme tussen die Arabiere (nasate van Esau) en die Jode (nasate van Jakob).

11. Edom Weier Israel Deurgang

Teen Numeri 20 het Esau se nasate die groot nasie van Edom geword, en dié van Jakob was slawe van Egipte vir verskeie geslagte. Die Jode is wonderbaarlik vrygelaat om na hul erfenis in Kanaän te reis. Die maklikste roete was deur die land van Edom. Moses het die Edomiete gevra om deurgang deur hul land by wyse van die Koning se Grootpad, maar is geweier met geweld. Die vyandigheid tussen die nasate van Esau en Jakob was reeds ingewortel.

12. Die Ismaëliete in die Tyd van die Rigters

In die boek Rigters lees ons van die Ismaëliete wat skade teen Israel aanrig en hulle onderwerp. Die patroon van Arabiese aggressie en konflik met Israel duur voort deur Israel se geskiedenis.

13. Psalm 83: Die Konföderasie van Arabiese Nasies

In Psalm 83 beskou die skrywer profeties die unie van nasies wat die moderne Arabiese state uitmaak, wat saam saamsweer om Israel uit te wis. Die nasies wat gelys word is:

Vers 6:

• Edom — Suider-Jordanië
• Ismael — Vader van een segment van die moderne Arabiese wêreld
• Moab — Sentraal-Jordanië
• Hagariete — Van Egipte

Vers 7:

• Gebal — In Libanon
• Ammon — In Noord-Jordanië
• Amalek — In die Sinai-skiereiland
• Filistea — In die Gasastrook
• Tirus — In Libanon

Vers 8:

• Assirië — Omvat die hele Irak en veel van moderne Sirië

Hierdie profetiese psalm beskryf 'n koalisie van nasies rondom Israel met die doel van Israel se vernietiging. Die geografiese liggings stem merkwaardig ooreen met moderne Midde-Oosterse nasies vyandig teenoor Israel.

14. Die Toekoms van die Arabiese Nasies

Die Skrifte verskaf spesifieke profesieë vir individuele Arabiese nasies rakende hul toekoms in die Duisendjarige Koninkryk:

a) Libanon: Vrede Deur Besetting

Vrede sal na Libanon kom deur middel van besetting. Die Skrif gee die grense van Israel tydens die Messiaanse Koninkryk, wat toon dat Israel die hele moderne Libanon sal beset gedurende daardie tydperk (Esegiël 47:13-48:29).

b) Jordanië: Vrede Deur Vernietiging (Drie Antieke Nasies)

Jordanië bestaan uit drie antieke nasies: Edom, Moab, en Ammon. In al drie gevalle kom vrede tussen Israel en Jordanië deur vernietiging, hoewel nie almal tot dieselfde mate nie.

i) Edomiete (Suider-Jordanië)

In Esegiël 35:6-9 word Edom 'n ewige verlatenheid. In verse 14-16 bly dit verlate selfs wanneer die res van die wêreld verfraai word tydens die Millennium. Dit word bevestig in Jesaja 34:8-15 en Jeremia 49:14-22. In Obadja 17-21 word dit aangedui as deel van Israelitiese gebied, hoewel niemand daar mag woon nie. Laastens, in Esegiël 25:12-14, is die oorsaak van hul vernietiging die nasie Israel. Oorlog sal daarom uitbreek tussen Israel en Jordanië, en die suidelike deel van Jordanië sal as gevolg vernietig word.

ii) Moab (Sentraal-Jordanië)

Moab sal ook vernietig word, maar nie tot dieselfde graad nie, volgens Jeremia 48:1-46. In vers 47 dui die Skrifte aan dat daar 'n Moabitiese land tydens die Millennium sal wees.

iii) Ammon (Noord-Jordanië)

Ammon of Noord-Jordanië sal ook vernietig word, maar sal bewoon word, volgens Jeremia 49:1-6.

c) Egipte: Vrede Deur Vernietiging Dan Bekering

Vrede kom na Egipte deur aanvanklike vernietiging, gevolg deur bekering, soos gestel in Jesaja 19:1-22. In die eerste tien verse word God se straf van Egipte beskryf met ekonomiese ineenstorting en wydverspreide werkloosheid.

Die Bekering van die Egiptenaars Sal in Drie Stadiums Plaasvind:

1. In verse 16-17 sal die Egiptenaars 'n vrees vir Israel ontwikkel.
2. In vers 18 sal vyf stede in die land van Egipte die taal van Kanaän praat, wat Hebreeus is.
3. In verse 19-22 sal die Egiptenaars onder 'n wrede diktatuur val wat sal veroorsaak dat hulle wegdraai van hul gode om die ware God, die Messias, te aanbid.

Volgens Joël 3:19 moes Egipte 'n soortgelyke lot as Edom ondergaan, maar nie heeltemal dieselfde nie. In Esegiël 29:8-14 sal die land van Egipte verlate wees sonder inwoners, met die Egiptenaars versprei onder die nasies vir die eerste veertig jaar van die Duisendjarige Koninkryk. Na die veertigjarige tydperk sal die Egiptenaars weer bymekaargemaak word om 'n nasie in die Koninkryk te vorm. Volgens Sagaria 14 sal hulle 'n jaarlikse pelgrimstog na Jerusalem hê vir die Fees van Tabernakels.

d) Sirië en Irak: Vrede Deur Bekering

Vrede met Israel sal plaasvind deur bekering, volgens Jesaja 19:23-25. Hierdie nasies sal geseën word in die Koninkryk, met die uitsondering van die stad Babilon, wat 'n ewige verlatenheid sal wees.

Gevolgtrekking

Die profesieë rakende die Arabiese nasies is duidelik en spesifiek. Die konflik tussen Arabiere en Israel is nie 'n moderne politieke toeval nie, maar 'n profetiese werklikheid gegrond in die families van Abraham. Tog sluit God se plan verlossing in vir baie Arabiese volke: Egipte sal bekeer en geseën word, Sirië en Irak sal na die Messias draai, en selfs dele van Jordanië sal bewoon word tydens die Duisendjarige Koninkryk. Die uiteindelike oplossing van die Arabies-Israeliese konflik wag vir die Tweede Koms van Christus, wanneer alle nasies voor die Koning van konings sal buig.