Daniël se Profesie: Die Griekse Ryk Verdeel
In 538 vC het die profeet Daniël 'n spesifieke profesie geskryf oor die toekomstige verdeling van Alexander die Grote se ryk— 'n ryk wat nie eens vir nog 200 jaar sou bestaan nie. Die profesie is met merkwaardige presisie vervul tussen 331 en 301 vC toe Alexander se ryk onder vier generaals verdeel is, presies soos voorspel.
1. Die Profesie: Daniël 11:4
"Maar as hy opgestaan het, sal sy koninkryk gebreek word en verdeel word na die vier windstreke van die hemel en nie aan sy nageslag nie, ook nie volgens sy heerskappy waarmee hy regeer het nie; want sy koninkryk sal uitgeruk word, en dit sal vir ander wees, buiten hierdie."
Hierdie profesie, geskryf in 538 vC—meer as 200 jaar voordat Alexander gebore is—voorspel dat sy koninkryk gebreek en verdeel sou word na die "vier windstreke van die hemel" (vier rigtings). Dit sou NIE aan sy nageslag (afstammelinge) gaan nie, en geen opvolger sou heerskappy gelyk aan Alexander se hê nie. Die koninkryk sou uitgeruk en aan "ander buiten hierdie" gegee word—dit beteken nie aan sy direkte erfgename of oorspronklike opvolgers nie.
2. Die Vier Winde van die Hemel
Die "vier winde van die hemel" verwys na die vier Griekse generaals wat uiteindelik beheer oor Alexander se ryk oorgeneem het na sy dood in Babilon (as gevolg van oormatige drink) uit die elf wat oorspronklik die ryk opgevolg het.
Die vier generaals wat uiteindelik die ryk verdeel het, was:
- PTOLEMEUS — Het Egipte en omliggende streke geneem
- SELUCHUS — Het Sirië en die oostelike gebiede geneem
- CASSANDER — Het Macedonië en Griekeland geneem
- LISIMACHUS — Het Klein-Asië (moderne Turkye) geneem
3. Tydlyn van Vervulling
Die profesie is geskryf in 538 vC en is vervul tussen 331 vC (toe Alexander die Persiese Ryk verower het) en 301 vC (toe die finale verdeling na die Slag van Ipsus gevestig is).
538 vC: Daniël skryf die profesie
331 vC: Alexander verower die bekende wêreld
323 vC: Alexander sterf in Babilon op ouderdom 33
323-301 vC: Twintig jaar van stryd onder die generaals
301 vC: Slag van Ipsus finaliseer die vierwegverdeling
4. Die Sewe Griekse Generaals Wat Misluk Het
Aanvanklik het elf generaals Alexander opgevolg. Sewe van hulle het misluk om mag te behou, wat die voorspelde vier oorgelaat het. Hierdie sewe was:
a) PERDICCAS
'n Macedoniese aristokraat wat Regent vir Alexander se seun by Roxanne geword het. Hy het aanvanklik met Ptolemeus saamgespan, maar van hom geskei omdat hy die ryk as 'n geheel wou bewaar eerder as om 'n dinastie te vestig soos Ptolemeus gewens het. Perdiccas is deur Peithon en Seluchus vermoor.
b) LEONATUS
Verwant aan die koninklike huis van Macedonië. Hy was baie aantreklik, wat hom onstabiel gemaak het. Hy wou koning wees. Hy was baie trots en is ook vermoor.
c) PEITHON
Hoof van Alexander se lyfwag. Bekwaam, ambisieus, en oorheersend, is hy gedood in die Slag van Gaza in 313 vC.
d) EUMENES
Alexander se hoofsekretaris. Hy het besluit om sy tyd af te wag en te sien hoe gebeure ontwikkel. Hy het probeer om neutraal te bly, maar is uiteindelik in die magstryd gedood.
e) ANTIPATER
Baie oud, die laaste groot generaal van Philip (Alexander se vader). Hy het ontevrede geword en aan natuurlike oorsake gesterf, wat sy gedeelte ter stryd gelaat het.
f) ANTIGONUS (Eenoog)
Eenoog, briljant, oud, en wreed. Hy was die briljantste van al Alexander se generaals en het byna daarin geslaag om die ryk te herenig.
g) DEMETRIUS
Seun van Antigonus, 'n baie aantreklike generaal wat met sy vader saamgespan het. As 'n kombinasie het hulle byna die wêreld verower. Hulle is uiteindelik verslaan by die Slag van Ipsus in 301 vC, wat die oorloë tussen die generaals voltooi en die profesie se vervulling gefinaliseer het.
5. Die Vier Verminder tot Twee
Die "vier winde van die hemel" is uiteindelik tot twee dominante dinastieë verminder:
Die Koning van die Noorde
Die dinastie van SELUCHUS, wat Sirië en die oostelike gebiede beheer het. Hierdie dinastie speel 'n groot rol in latere profesieë in Daniël 11.
Die Koning van die Suide
Die dinastie van PTOLEMEUS, wat Egipte beheer het. Hierdie dinastie het geëindig met die dood van Cleopatra in 30 vC.
Die Twee Uiteindelike Verloorders
CASSANDER
Hy het Macedonië oorgeneem. Hy het Olympias (Alexander se moeder) in Macedonië gevind en haar vermoor—'n verskriklike misdaad wat sy lot beseël het. In 297 vC, nadat hy wattersug opgedoen het, is hy gesterf. Dit was Cassander wat die Griekse stad Therme herdoop het na "Thessalonica" (na sy vrou, Alexander se halfsuster)—die stad waarheen Paulus se twee briewe aan die Thessalonicense geskryf is.
LISIMACHUS
Hy het by die ander in die groep van vier aangesluit om Antigonus te verhoed om Alexander se ryk te herstel. Hy is beloon met Klein-Asië na die Slag van Ipsus. Hy is uiteindelik in geveg gedood in 281 vC.
6. Die Profetiese Betekenis
Die "vier winde van die hemel" het Alexander se ryk opgebreek, wat gebaseer was op die beginsel van internasionalisme (een wêreldryk, een kultuur, een taal), en 'n aantal groot nasies in plaas daarvan laat ontstaan.
Dit demonstreer 'n konsekwente bybelse beginsel: God bevorder nasies (Genesis 10) en oordeel internasionalisme. Wêreldwye ryke is geneig om die mens tot 'n plek van selfverheerliking te verhef, terwyl alle heerlikheid aan God moet gaan. Die verdeling van Alexander se ryk in verskeie nasies was deel van God se soewereine plan om te verhoed dat menslike rykbou die afhanklikheid van God vervang.
7. Presisie van Profesie
Oorweeg die merkwaardige presisie van hierdie profesie:
- ✓ Geskryf 538 vC, vervul 331-301 vC (meer as 200 jaar later)
- ✓ Koninkryk sou "gebreek" word (Alexander het skielik op 33 gesterf)
- ✓ Verdeel na "vier windstreke van die hemel" (presies vier generaals het te voorskyn gekom)
- ✓ "Nie aan sy nageslag nie" (Alexander se seuns is vermoor; geeneen het geregeer nie)
- ✓ "Nie volgens sy heerskappy nie" (geen opvolger het Alexander se ryk geëwenaar nie)
- ✓ "Vir ander buiten hierdie" (nie die oorspronklike elf nie, maar vier wat later te voorskyn gekom het)
Elke detail is presies soos geskryf vervul. Dit is een van baie bewyse dat die Bybel deur God geïnspireer is, wat die einde van die begin ken.
Gevolgtrekking
Daniël se profesie oor die Griekse Ryk demonstreer die bonatuurlike oorsprong van die Skrif. Geen menslike wese in 538 vC kon met sulke presisie die opkoms van Alexander, sy skielike dood, die mislukking van sy erfgename, en die presiese vierwegverdeling van sy ryk voorspel het nie. Slegs God, wat die einde van die begin verklaar, kon sulke gedetailleerde toekomstige gebeure openbaar. Wanneer ons profesie lees, lees ons geskiedenis vooraf geskryf deur Hom wat geskiedenis beheer.