Kruisiging Profesieë: Psalm 22 Vervul by die Kruis

a) "Ek is soos water uitgegiet, en al my bene is ontwrig" (v. 14)

Profesie: Ontwrigting van bene en oorvloedige sweet.

Vervulling: Tydens kruisiging het die slagoffer se gewig wat aan die kruis hang ernstige ontwrigting van gewrigte veroorsaak, veral in die skouers, elmboë, en polse. Die intense pyn en lyding het oorvloedige sweet veroorsaak. Jesus het hierdie presiese foltering aan die kruis verduur. Die frase "soos water uitgegiet" beskryf beide die uiterste swakheid en die liggaamsvloeistowwe (sweet en bloed) wat uit Sy liggaam gevloei het.

b) "My hart is soos was, dit smelt binne-in my" (v. 14)

Profesie: Ernstige depressie, emosionele angs, en 'n gevoel van hulpeloosheid.

Vervulling: Christus het oorweldigende emosionele en geestelike lyding aan die kruis ervaar. Hy het die sondes van die wêreld gedra, skeiding van die Vader verduur, en die volle gewig van God se toorn teen sonde gevoel. Sy hart het "gesmelt"—Hy is onder die las verpletter. Dit beskryf die interne, geestelike angs wat die fisiese foltering vergesel het.

c) "My krag het opgedroog soos 'n potskerm" (v. 15)

Profesie: Groot swakheid en volledige uitputting.

Vervulling: Ná die geseling, die slapelose nag van verhore, die pak slae, die doringkroon, en die dra van die kruis, was Jesus fisies uitgeput. Sy krag het "opgedroog"—volkome uitgeput. 'n Potskerm is 'n gebroke stuk pottebakkerswerk wat bros en nutteloos is. Christus se liggaam is tot die absolute limiet van menslike uithouvermoë gedryf.

d) "...en my tong kleef aan my verhemelte" (v. 15)

Profesie: Uiterste dors.

Vervulling: Een van Christus se sewe uitsprake vanaf die kruis was "Ek het dors" (Johannes 19:28). Bloedverlies, dehidrasie deur sweet, en die liggaam se trauma het intense dors veroorsaak. Sy tong het aan die dak van Sy mond vasgesit. Dit is letterlik vervul toe Hy aan die kruis vir water uitgeroep het.

e) "Hulle het my hande en my voete deurboor" (v. 16)

Profesie: Hande en voete deurboor—die bepalende kenmerk van kruisiging.

Vervulling: Dit is die mees eksplisiete profesie van kruisiging in die Ou Testament. Die Romeinse soldate het groot ysterspykers deur Jesus se polse (beskou as deel van die "hand" in antieke terminologie) en deur Sy voete gedryf om Hom aan die kruis vas te maak. Hierdie vers is 1000 jaar voordat kruisiging uitgevind is en 1000 jaar voordat Christus gebore is, geskryf. Tog beskryf dit die presiese metode van Sy teregstelling met presisie. Toe Jesus ná die opstanding aan Thomas verskyn het, het Hy hom genooi om "die merk van die spykers" in Sy hande te sien (Johannes 20:25-27).

f) "Ek kan al my bene tel" (v. 17)

Profesie: Groot pyn en die vermoë om jou eie bene te sien.

Vervulling: Terwyl aan die kruis met arms uitgestrek hang, sou die ribbebeen uitgebrei wees en die bene onder die vel sigbaar wees. Die foltering was so intens dat die slagoffer akuut bewus was van elke been in sy liggaam. Verder verwys die frase na die feit dat geeneen van Christus se bene gebreek is nie (Psalm 34:20, Johannes 19:36), in teenstelling met die twee diewe wie se bene gebreek is om die dood te bespoedig.

g) "Hulle kyk en aanskou my" (v. 17)

Profesie: Openbare naaktheid en vernedering.

Vervulling: Die Romeine het slagoffers naak gekruisig om skaamte en vernedering te maksimeer. Die skares het toegekyk en gestaar na Jesus wat ontbloot aan die kruis hang. Dit was die uiterste vernedering—die Skepper van die heelal, ontbloot en bespot deur Sy skepsels. Die soldate en verbygaande mense het Hom in Sy lyding aangegaap.

a) Die Uitroep vanaf die Kruis (v. 1)

Profesie: "My God, my God, waarom het U my verlaat?"

Vervulling: Matthéüs 27:46 — "En omtrent die negende uur het Jesus met 'n groot stem geroep en gesê: Eli, Eli, lama sabágtani? Dit is: My God, my God, waarom het U My verlaat?"

Jesus het die openingsreël van Psalm 22 vanaf die kruis aangehaal. Dit was nie bloot 'n aanhaling nie—dit was die roep van die sondedraer wat skeiding van die Vader ervaar het terwyl Hy die wêreld se sondes gedra het. Die Vader het Sy gesig van die Seun weggedraai toe Jesus sonde vir ons geword het (2 Korinthiërs 5:21). Dit was die diepste pyn van die kruis—nie die fisiese pyn nie, maar die geestelike gruwel om God se toorn te dra en deur die Vader verlaat te word.

b) Die Periodes van Lig en Donker (v. 2)

Profesie: "My God, ek roep bedags, maar U antwoord nie; en snags, en daar is vir my geen stilte nie."

Vervulling: Matthéüs 27:45 — "En van die sesde uur af het daar duisternis gekom oor die hele land tot die negende uur."

Van middaguur tot 15:00 het bonatuurlike duisternis die land bedek terwyl Christus aan die kruis gehang het. Die psalm praat van uitroep in beide dagtyd en nagtyd—wat profeties die onnatuurlike duisternis wat tydens die dag geval het, beskryf. Tydens daardie drie ure van duisternis het Christus die sondes van die wêreld in Sy liggaam aan die hout gedra (1 Petrus 2:24).

c) Die Bespottende Skare (v. 7-8)

Profesie: "Al die wat my sien, bespot my; hulle steek die lippe uit, hulle skud die kop: Hy het op die HERE vertrou, laat Hy hom red! Laat Hy hom verlos, omdat Hy 'n behae in hom het!"

Vervulling: Matthéüs 27:39-43 — "En die verbygaande mense het Hom gelaster en hulle koppe geskud... Net so het ook die owerpriesters saam met die skrifgeleerdes en ouderlinge Hom bespot en gesê... Hy het op God vertrou, laat Hy Hom nou red as Hy 'n behae in Hom het; want Hy het gesê: Ek is die Seun van God."

Die spotters by die kruis het die presiese woorde wat in Psalm 22 geprofeteer is, gebruik. Hulle het hulle koppe geskud, Sy vertroue op God bespot, en God uitgedaag om Hom te red. Die godsdienstige leiers, die Romeinse soldate, en die skares het almal saam in die bespotting aangesluit. Profesie is woord-vir-woord vervul.

d) Die Verdeling van die Klere (v. 18)

Profesie: "Hulle verdeel my klere onder mekaar..."

Vervulling: Matthéüs 27:35 — "En nadat hulle Hom gekruisig het, het hulle sy klere verdeel deur die lot te werp..."

Die Romeinse soldate het Jesus se klere geneem en dit onder mekaar verdeel. Dit was standaardpraktyk by kruisigings—die beulle het die slagoffer se besittings gehou. Tog het Dawid hierdie spesifieke besonderheid 1000 jaar vroeër geprofeteer.

e) Lot Werp op die Kleed (v. 18)

Profesie: "...en werp die lot oor my kleed."

Vervulling: Matthéüs 27:35; Johannes 19:23-24 — "Toe het die soldate, nadat hulle Jesus gekruisig het, sy klere geneem en in vier dele verdeel, vir elke soldaat een deel, en ook sy kleed. En die kleed was sonder naad, van bo af orals deurgeweef. Daarom het hulle onder mekaar gesê: Laat ons dit nie skeur nie, maar die lot daaroor werp aan wie dit sal behoort, sodat die Skrif vervul kan word wat sê: Hulle het my klere onder mekaar verdeel, en oor my kleed het hulle die lot gewerp."

Jesus het 'n naatlose kleed gedra wat die soldate nie wou skeur nie, so hulle het daarvoor gedobbel deur die lot te werp (dobbelsteen te rol). Hierdie besonderheid—wat onderskei tussen die verdeling van die klere en die lot werp vir die kleed—is met presisie geprofeteer. Selfs die ongevoelige soldate het, onwetend, antieke Skrif vervul.

f) Heidens-Ongelowiges Teenwoordig (v. 16)

Profesie: "Want honde het my omsingel; die vergadering van kwaaddoeners het my omring..."

Vervulling: Matthéüs 27:36 — Romeinse soldate (heidene) het die kruis bewaak.

"Honde" was 'n Joodse term vir heidene. Die profesie het aangedui dat heiden-ongelowiges (Romeine) die Messias by Sy dood sou omring. Vervul toe Romeinse soldate Christus tereggestel en bewaak het.

g) Gekruisig Tussen Gangsters (v. 16)

Profesie: "...die vergadering van kwaaddoeners het my omring..."

Vervulling: Matthéüs 27:38 — "Toe word daar twee rowers saam met Hom gekruisig, een aan die regterkant en een aan die linkerkant."

Christus is onder die oortreders gereken (Jesaja 53:12). Hy het tussen twee misdadigers gehang, omring deur boosheid. Die sondelose Lam van God is as 'n misdadiger tereggestel, wat profesie vervul het.

Psalm 22:6 — "Maar ek is 'n wurm en geen mens nie, 'n smaad van die mense en verag deur die volk."

Die Hebreeuse woord vir "wurm" hier is towla, wat spesifiek verwys na die skarlakenrooi wurm (karmosynrooi wurm). In die antieke wêreld is hierdie wurm se bloed gebruik om karmosynrooi verfstof vir die gewade van konings en priesters te produseer. Die vroulike skarlakenrooi wurm, wanneer sy gereed is om te baar, klim 'n boom op, heg haarself permanent vas, en lê haar eiers onder haar liggaam. Sy skei dan 'n karmosynrooi vloeistof af wat haar liggaam en die eiers bedek, wat die hout rooi kleur. Ná drie dae sterf die wurm, maar haar karmosynrooi vlek bly.

Die tipologie is verstommend: Christus (die "wurm") het die boom geklim (die kruis), Sy lewe gegee om baie seuns te baar (gelowiges), Sy bloed het die hout karmosynrooi gekleur, en Hy was drie dae in die graf voordat Hy opgestaan het. Deur Sy dood ontvang ons die gewade van koninklikheid en priesterskap vir ewig (1 Petrus 2:9; Openbaring 1:5-6). Ons is geklee in die geregtigheid wat Sy bloed aangekoop het.