Verstaan vyandskap en versoening
Die Bybel spreek ernstig oor dié wat in vyandskap met God is. Daar is verskillende kategorieë van vyande: ongelowiges wat nooit versoen is nie, vleeslike gelowiges wat in die vlees wandel, teruggesakte gelowiges wat vyande van die kruis is, demone wat God se koninkryk teenstaan, en getroue leraars wat verkeerd beskou word as vyande wanneer hulle dissipline bring. Om hierdie kategorieë te verstaan help ons om te sien waar ons staan en hoe om tot gemeenskap met God herstel te word. Die goeie nuus is dat Christus vir Sy vyande gesterf het en almal versoen wat in geloof na Hom toe kom.
Romeine 8:7-8 — "omdat die strewe van die vlees vyandskap is teen God, want dit onderwerp hom nie aan die wet van God nie, en dit kan ook nie; en die wat in die vlees is, kan Gode nie behaag nie."
Die vleeslike gesindheid — die gesindheid beheer deur die vlees — is vyandskap teen God. Dit onderwerp hom nie aan God se wet nie en kan dit ook nie. Dié wat in die vlees wandel, kan God nie behaag nie. Dit geld vir gelowiges wat uit gemeenskap is, wat leef onder die beheer van die ou sondige natuur eerder as die Heilige Gees.
'n Vleeslike gelowige is 'n Christen wat nie sonde bely nie en nie in die Gees wandel nie. So 'n gelowige is gered (geregverdig, weergebore, verseël deur die Heilige Gees) maar leef in teenstelling met God se wil. Die vleeslike gesindheid produseer gedagtes, houdings, en dade wat vyandig teenoor God is. Dit is 'n ernstige toestand.
Jakobus 4:4 — "Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat die vriendskap van die wêreld vyandskap teen God is nie? Wie dan 'n vriend van die wêreld wil wees, word 'n vyand van God."
Jakobus spreek gelowiges aan as "egbrekers en egbreeksters" — geestelik ontrou aan God. Vriendskap met die wêreld is vyandskap teen God. Om die wêreld se waardes, houdings, en prioriteite te kies, is om God se vyand te word. Dit beteken nie verlies van saligheid nie, maar dit beteken wel verlies van gemeenskap en goddelike afkeuring.
Die oplossing: belydenis van sonde (1 Johannes 1:9) en terugkeer om in die Gees te wandel (Galasiërs 5:16).
Filippense 3:18-19 — "Want baie wandel — van wie ek julle dikwels gesê en nou selfs wenend sê — as vyande van die kruis van Christus; hulle end is die verderf, hulle god is die buik en hulle roem is in hulle skande, hulle wat op aardse dinge bedag is."
Paulus het met trane geskryf oor gelowiges wat vyande van die kruis van Christus geword het. Dit was nie ongelowiges nie, maar Christene wat weggedraai het van die boodskap en implikasies van die kruis. Hulle "end is die verderf" — nie ewige verdoemenis nie, maar tydelike ondergang en verlies. Hulle god is hulle buik (beheer deur begeertes en verlangens), hulle roem is in hulle skande (spog in wat skaamte behoort te bring), en hulle is bedag op aardse dinge (gefokus op die tydelike, nie die ewige nie).
'n Teruggesakte gelowige is een wat weggedryf het van toewyding aan Christus en wêreldse lewe omhels het. Hierdie persoon mag steeds geloof bely maar leef in praktiese verwerping van die kruis. Die kruis roep ons om aan self te sterwe, ons kruis daagliks op te neem, en Christus te volg (Lukas 9:23). Die teruggesakte verwerp dit en leef vir self, gerief, en aardse genot.
Galasiërs 6:14 — "Maar vir my, mag dit nooit gebeur dat ek roem nie, behalwe in die kruis van onse Here Jesus Christus, deur wie die wêreld vir my gekruisig is en ek vir die wêreld."
Paulus het net in die kruis geroem. Deur die kruis is die wêreld vir hom gekruisig en hy vir die wêreld. Die kruis breek die mag van wêreldse aantrekkingskrag. Die teruggesakte het dit verloor. Die oplossing is bekering — terugkeer na eerste liefde (Openbaring 2:4-5) en die kruis opnuut omhels.
1 Korinthiërs 15:24-25 — "Daarna kom die einde, wanneer Hy die koninkryk aan God die Vader oorgee, as Hy alle heerskappy en alle gesag en mag vernietig het. Want Hy moet as Koning heers totdat Hy al sy vyande onder sy voete gestel het."
Christus sal alle heerskappy, gesag, en mag vernietig — verwysend na demoniese magte en menslike stelsels wat teen God gekant is. Hy moet heers totdat Hy al Sy vyande onder Sy voete gestel het. Satan en sy demone is vyande van God, wat aktief Sy doeleindes teenstaan en die mensdom mislei.
Hebreërs 10:13 — "en van toe af verwag Hy totdat sy vyande as 'n voetbank vir sy voete neergesit word."
Christus sit aan die regterhand van God en wag totdat Sy vyande as 'n voetbank vir Sy voete neergesit word. Dit verwys na die finale onderwerping van alle vyandiggesinde magte — beide demonies en menslik. Die kruis het die uiteindelike oorwinning verseker; die Wederkoms sal die finale oordeel uitvoer.
Efesiërs 6:12 — "want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die owerhede, teen die magte, teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu, teen die bose geeste in die lug."
Ons stryd is nie teen menslike vyande nie, maar teen geestelike magte van die bose. Demone is werklik, persoonlik, en vyandig teenoor God en Sy mense. Ons word geroep om hulle te weerstaan in die krag van die Here (Efesiërs 6:10-18), nie in ons eie krag nie. Die oorwinning is reeds deur Christus behaal; ons staan in daardie oorwinning.
Romeine 5:10 — "Want as ons met God versoen is deur die dood van sy Seun toe ons nog vyande was, hoeveel te meer sal ons gered word deur sy lewe nou dat ons versoen is."
Voor saligheid was ons vyande van God. Ons was vyandig teenoor Hom in ons gedagtes en dade. Maar terwyl ons nog vyande was, is ons met God versoen deur die dood van Sy Seun. Christus het vir Sy vyande gesterf. Hy het nie gewag vir ons om eers vriende te word nie. Hy het ons liefgehad en Homself vir ons gegee terwyl ons nog in opstand was.
Dit is die hart van die evangelie: God versoen vyande. Hy red nie die waardige of die regverdige nie; Hy red sondaars — rebelle, vyande, dié wat Hom gehaat het. En nadat ons deur Sy dood versoen is, word ons deur Sy lewe gered — veilig gehou deur Sy voortdurende voorspraak.
Kolossense 1:21-22 — "En julle wat vroeër vervreemd en vyande was in die gesindheid deur die bose werke, het Hy nou versoen in die liggaam van sy vlees deur die dood, om julle heilig en smetteloos en onberispelik voor Hom te stel."
Ons was vervreemd en vyande in ons gesindheid — ons denke was vyandig teenoor God. Ons bose werke het ons vyandskap bewys. Tog het Christus ons versoen in die liggaam van Sy vlees deur die dood. Hy het ons sonde en toorn op Homself geneem. Nou word ons heilig, smetteloos, en onberispelik voor Hom gestel — nie omdat ons opgehou het om vyande te wees op ons eie nie, maar omdat Hy vrede gemaak het deur die bloed van Sy kruis.
Elke ongelowige is 'n vyand van God. Maar die evangelieboodskap is: Christus het vir vyande gesterf. Wie ook al in geloof na Hom toe kom, sal versoen en gered word.
Galasiërs 4:16 — "Het ek dan julle vyand geword deur die waarheid aan julle te verkondig?"
Paulus het die Galasiërs gevra: "Het ek julle vyand geword deur die waarheid aan julle te verkondig?" Hulle het hom eens bly ontvang. Maar toe hy hulle afdryf na wetticisme en valse lering gekonfronteer het, het hulle teen hom gedraai. Hy het nie verander nie; hulle het. Sy getrouheid om waarheid te spreek het hulle laat glo hy is 'n vyand.
Dit is 'n algemene patroon. Leraars, onderwysers, en gelowiges wat getrou sonde, valse lering, of terugval konfronteer, word dikwels as vyande beskou deur dié wat hulle probeer help. Die vleeslike of teruggesakte gelowige wil nie teregwysing hê nie. Waarheid voel soos 'n aanval. Dissipline voel soos haat. So die boodskapper word verwerp.
Spreuke 27:5-6 — "Openlike teregwysing is beter as bedekte liefde. Getrou is die wonde van 'n vriend, maar 'n vyand se soene is oorvloedig."
Getrou is die wonde van 'n vriend. 'n Ware vriend sal berispe, korrigeer, en dissiplineer wanneer nodig. Dit mag tydelik wond, maar dit kom uit liefde. Die soene van 'n vyand — vleiery, goedkeuring van sonde, weiering om te konfronteer — is bedrieglik. Hulle voel aangenaam maar lei tot verwoesting.
Gelowiges wat in vleeslikheid of terugval wandel, beskou dikwels getroue leraars as hulle vyande. Maar die teenoorgestelde is waar: dié wat waarheid in liefde spreek, is ware vriende; dié wat hulle sonde goedkeur, is die werklike vyande.
Hebreërs 12:5-6 — "en julle het die vermaning vergeet wat met julle as met seuns spreek: My seun, verag nie die tugtiging van die Here nie en moenie die moed verloor as jy deur Hom bestraf word nie; want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem."
God dissiplineer dié wat Hy liefhet. Sy tugtiging is bewys van seunskap. Wanneer menslike leraars bybelse teregwysing en dissipline bring, tree hulle op as God se instrumente. Om hulle as vyande te beskou, is om beide hulle rol en God se liefde verkeerd te verstaan.
Die kategorieë van vyandskap het verskillende oplossings:
2 Korinthiërs 5:18-20 — "En alles is uit God wat ons met Homself versoen het deur Jesus Christus en aan ons die bediening van die versoening gegee het, naamlik dat God in Christus was en die wêreld met Homself versoen het deur hulle oortredings nie aan hulle toe te reken nie; en Hy het in ons die woord van die versoening neergelê. So is ons dan gesante van Christus, asof God deur ons vermaan; ons bid in die plek van Christus: Laat julle met God versoen."
God het ons met Homself deur Christus versoen. Hy reken ons oortredings nie aan ons toe nie. Hy het aan ons die woord van die versoening toevertrou. Die boodskap is: laat julle met God versoen. Of jy 'n ongelowige is wat saligheid nodig het of 'n gelowige wat uit gemeenskap is, die roeping is dieselfde: kom terug. Keer terug. Laat julle versoen. God is gereed om jou te ontvang.
Sleutel bybelse kategorieë van God se vyande:
Jakobus 4:8 — "Nader tot God, en Hy sal tot julle nader; reinig die hande, julle sondaars, en suiwer die harte, julle dubbelhartige mense!"
Die oplossing vir vyandskap is naby-wees aan God. Nader tot Hom, en Hy sal tot jou nader. Reinig jou hande (belydenis van sondige dade) en suiwer jou harte (bekering en hernude toewyding). God is gereed om gemeenskap te herstel. Hy het Sy vyande deur die kruis versoen. Kom na Hom toe in geloof en nederigheid, en Hy sal jou ontvang.